Je hebt al zó vaak je verhaal verteld

Aan school.

Aan de intern begeleider.

Aan het samenwerkingsverband.

Aan leerplicht, de gemeente of hulpverlening.

Er zijn gesprekken gevoerd, onderzoeken gedaan en plannen gemaakt.

Misschien ligt er inmiddels een dik dossier.

En ondertussen loopt jouw kind vast en wordt het iedere dag een beetje kleiner in een omgeving die niet past.

Dreigt het uit te vallen of zit jouw kind nog steeds thuis.

En jij blijft achter met dezelfde vraag:

Wat heeft mijn kind nú nodig om zich weer veilig te voelen, te leren en verder te kunnen ontwikkelen?

Het probleem is vaak niet dat niemand iets doet.

Het probleem is dat iedereen naar een ander stukje kijkt, vanuit een eigen belang.

School kijkt naar aanwezigheid en schoolplicht.

Hulpverlening kijkt naar gedrag, belasting of diagnostiek.

Leerplicht kijkt naar de wettelijke kaders.

Het samenwerkingsverband kijkt naar beschikbare ondersteuning en plaatsing.

En jij kijkt naar je hele kind — terwijl je tegelijkertijd ouder, dossierhouder, gesprekspartner, belangenbehartiger en noodoplossing moet zijn.

Zo ontstaat er veel beweging.

Maar nog steeds geen richting.

Iedereen draagt verantwoordelijkheid voor een deel.

Niemand bewaakt de samenhang en het uiteindelijke resultaat voor jouw kind.

Misschien herken je dit:

• Je kind gaat steeds minder naar school, is uitgeput, angstig of overprikkeld — of zit inmiddels volledig thuis.
• Gesprekken stapelen zich op, maar afspraken hebben geen duidelijke eigenaar of termijn.
• Je krijgt tegenstrijdige adviezen en weet niet meer welke stap voorrang heeft.
• Je bent bang dat wachten verdere schade veroorzaakt.

Tegelijkertijd ben je bang dat te hard duwen de samenwerking met school verslechtert.

Je hebt veel informatie, maar nog geen heldere tijdlijn, kernvraag of gezamenlijke route.

Je vraagt je af of school haar zorgplicht nakomt en wat jij juridisch wel of niet moet doen.

Je bent bang dat jouw kind verder beschadigd raakt — en dat jij later alsnog het verwijt krijgt dat je niet genoeg of niet het juiste hebt gedaan.

Als jij hierin vastloopt, betekent dat niet dat je hebt gefaald.

Je probeert een complex systeem bij elkaar te houden, terwijl je tegelijkertijd voor je kind moet zorgen.

Maar nóg harder zoeken, mailen, bellen en overleggen is niet automatisch de oplossing.

De discussie over thuisonderwijs en vrijstelling 5b maakt één ding pijnlijk zichtbaar, dat de vrijheid van onderwijs onder druk staat.

Sinds het arrest van de Hoge Raad van 21 april 2026 staat artikel 5 onder b van de Leerplichtwet opnieuw volop in de belangstelling.

De juridische ruimte voor vrijstelling op grond van richtingbezwaren tegen regulier openbaar onderwijs is verder aangescherpt.

Maar in de publieke discussie wordt de juridische vraag al snel het eindpunt:

Moet dit kind terug naar school?

Voor het kind is dat niet genoeg.

Een plaatsingsbesluit vertelt nog niet:

• wat een kind de afgelopen jaren heeft geleerd;
• hoe het zich heeft ontwikkeld;
• wat het heeft meegemaakt;
• hoeveel het op dit moment aankan;
• welk onderwijsaanbod werkelijk passend is;
• en welke overgang pedagogisch verantwoord is.

Een kind terug naar school sturen is nog geen onderwijsplan.

Dat is geen pleidooi vóór of tegen thuisonderwijs.

Het is een pleidooi om het leerrecht, het welbevinden en de feitelijke ontwikkeling van het individuele kind niet te laten verdwijnen achter alleen de juridische status.

Want aanwezigheid is niet hetzelfde als ontwikkeling.

En fysiek op school betekent niet automatisch dat een kind zich veilig voelt, kan leren of passend onderwijs ontvangt.

In deze masterclass ontdek je hoe je de chaos terugbrengt tot een eerste route

Je krijgt niet nóg meer losse regels, adviezen of trucjes.

Je leert kijken naar de samenhang.

In deze masterclass ontdek je:

• waarom complexe onderwijs casussen vastlopen wanneer onderwijs, zorg en recht langs elkaar heen werken;
• hoe je de kernvraag van jouw casus in één of twee zinnen formuleert;
• hoe je feiten, aannames, zorgen, besluiten en toezeggingen van elkaar scheidt;

hoe je een eerste tijdlijn maakt die wél bruikbaar is in gesprekken;

• welke partijen betrokken zijn en welke verantwoordelijkheid zij dragen;
• hoe je de urgentste risico’s voor onderwijs, ontwikkeling, welzijn en rechtspositie herkent;
• hoe je voorkomt dat je alles tegelijkertijd probeert op te lossen;
• hoe je één concrete vervolgstap kiest, inclusief verantwoordelijke en termijn;
• wanneer je met gerichte informatie zelf verder kunt;
• en wanneer onafhankelijke analyse of casusregie verstandiger is.

Je gaat dus niet weg met nóg meer losse informatie.

Je krijgt een eerste ordening van jouw situatie, een helder beeld van wat nu prioriteit heeft en een concrete vervolgstap voor jouw kind.

lalala(open new window)JA, IK WIL WEER OVERZICHT

Het TNG Casus & Regie Model: vijf brillen, één compleet beeld

Een vastgelopen onderwijsroute kan niet vanuit één vakgebied worden begrepen.

Een diagnose vertelt niet het hele verhaal.

Een juridische regel vertelt niet wat een kind nodig heeft.

Een onderwijskundig onderzoek maakt nog geen uitvoerbare route.

En nóg een overleg lost niets op wanneer rollen, verantwoordelijkheden en doelen onduidelijk blijven.

Daarom ontwikkelde Lukretia het TNG Casus & Regie Model: een integrale methode waarmee zij complexe onderwijs casussen vanuit vijf samenhangende perspectieven analyseert.

De onderwijskundige bril

• Wat heeft dit kind geleerd?
• Wat kan het nu?
• En welk aanbod sluit werkelijk aan bij het niveau en de manier van leren?
• De pedagogische bril (dit moet wel apart in een kopje)
• Wat heeft dit kind nodig om zich veilig, gezien en weer beschikbaar voor ontwikkeling te voelen?
• Welk trauma ligt hier ten grondslag?
• 
  

De juridische bril

• Welke rechten, plichten, besluiten en verantwoordelijkheden spelen hier?
• Waarop zijn besluiten gebaseerd?
• En wie moet worden aangesproken?

De systeemdynamische bril

• Waar raken communicatie, rollen, belangen en verantwoordelijkheden uit verbinding?
• Waarom blijft iedereen handelen, terwijl de casus toch niet vooruitkomt?

De ontwikkelingsgerichte bril

• Welke keuze brengt niet alleen rust voor vandaag, maar opent ook ontwikkeling en perspectief voor morgen?

Deze vijf brillen vormen de analytische basis van het TNG Casus & Regie Model.

Ze zijn niet het eindproduct.

Ze zijn de methode waarmee losse informatie verandert in één samenhangend beeld.

Want pas wanneer je begrijpt wat er werkelijk speelt, kun je bepalen welke strategie passend is en welke regie nodig is om weer beweging te creëren.

Eerst diagnostiek.

Dan strategie.

Daarna regie.

Deze masterclass is voor jou als…

• Jouw kind dreigt uit te vallen, deels thuis zit of al langere tijd niet naar school gaat;
• Je merkt dat het huidige onderwijsaanbod niet aansluit, maar niemand een haalbaar alternatief overziet;
• Hoogbegaafdheid, neurodivergentie, overprikkeling, angst, uitputting of een combinatie van onderwijs- en zorgvragen meespeelt;
• Je al veel hebt geprobeerd, maar nog geen samenhangende route hebt;
• Gesprekken en onderzoeken zich blijven opstapelen zonder zichtbaar resultaat;
• Je stevig wilt handelen zonder de relatie met school onnodig te beschadigen;
• Je wilt weten welke vragen je aan welke partij moet stellen;

Of je eerder wilt ingrijpen voordat de situatie volledig escaleert.

Professionals die betrokken zijn bij complexe onderwijs casussen zijn ook welkom om mee te kijken.

De masterclass is primair ontwikkeld voor ouders en verzorgers.

Dit is géén masterclass met simpele antwoorden

Je krijgt geen juridisch trucje.

Geen standaardbrief die je alleen maar hoeft te versturen.

Geen stappenplan dat doet alsof iedere onderwijs casus hetzelfde is.

En geen belofte dat één gesprek alles oplost.

Complexe situaties vragen om zorgvuldigheid.

Wat je wél krijgt, is een begrijpelijk en praktisch denkkader waarmee je:

• betere vragen kunt stellen;
• een overleg met een duidelijk doel ingaat;
• feiten en interpretaties uit elkaar houdt;
• afspraken, verantwoordelijkheden en termijnen concreet maakt;
• sneller herkent welke informatie ontbreekt;

en voorkomt dat de volgende maatregel opnieuw slechts één symptoom bestrijdt.

Want nog een gesprek zonder doel, besluit, verantwoordelijkheid of vastlegging is geen vooruitgang.

Inclusief praktische hulpmiddelen

Bij de masterclass ontvang je:

• De checklist: Is een scan voldoende of is directe casusregie nodig?
• Een gespreksvoorbereiding op één pagina, met ruimte voor het doel, jouw vragen, de gewenste besluiten, de verantwoordelijke en de termijn;

En een compacte begrippenlijst met de belangrijkste rollen binnen passend onderwijs.

Zodat je niet alleen begrijpt wat er misgaat, maar je het eerstvolgende gesprek ook anders kunt voorbereiden.

Over Lukretia Tuinstra

Lukretia werkt al ruim 30 jaar op het snijvlak van onderwijs, pedagogiek, zorg, welzijn en wet- en regelgeving.

Zij is onderwijskundig pedagoog, juridisch adviseur onderwijsrecht, casusregisseur, docent zorg&welzijn breed, maatschappelijk werker, ontwikkelaar van maatwerktrajecten en oprichter van The Next Generation.

Sinds 2009 ontwikkelt en begeleidt zij vanuit The Next Generation specialistische onderwijs- en ondersteuningstrajecten voor kinderen en jongeren met complexe behoeften.

Zij adviseerde ouders, scholen, samenwerkingsverbanden, gemeenten en ketenpartners en werkte binnen het primair onderwijs, voortgezet onderwijs, praktijkonderwijs, speciaal onderwijs en middelbaar beroepsonderwijs.

Haar kracht zit niet in één vakgebied afzonderlijk.

Zij verbindt de taal van ouders, scholen en hulpverlening met pedagogiek, onderwijsrecht en systeem overzicht.

Daardoor ziet zij niet alleen dát een situatie is vastgelopen, maar ook:

Waar de werkelijke blokkade zit;

Welke informatie ontbreekt;

Welke verantwoordelijkheden onvoldoende helder zijn;

En wat nodig is om weer beweging te creëren.

Ook persoonlijk kent Lukretia het verschil tussen moeten passen in een systeem en een omgeving die werkelijk passend wordt gemaakt.

Zij werd geboren met een handicap. Daardoor weet zij uit eigen ervaring hoe belangrijk het is dat er niet alleen wordt gekeken naar beperkingen en standaarden, maar naar wat een kind nodig heeft om zich daadwerkelijk te kunnen ontwikkelen.

Haar uitgangspunt is helder:

Schrijf je hier in:dhjfjdf(open new window)

(open new window)

(open new window)